خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرگه به برگ و ساز معیشت گریستمخندیدم آنقدر که به طاقت گریستم
۲
چون شمع کلفت سحری داشتم به پیشدور از وطن نرفته به غربت گریستم
۳
نقشی بر آب می‌زند اجزای کایناتحیرانم اینقدر به چه مدت گریستم
۴
چون ابرم انفعال به دور حیا گداختتا بر مزار عالم عبرت گریستم
صفحهٔ ۱ از ۴