خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی مشتاق رنگ آمیزی تصویر دل گشتمزگال مشق این فن بر سیاهی زد خجل گشتم
۲
غباری بودم از آشفتگی نومید آسودنپر افشانی عرقها کرد تا امروز گل گشتم
۳
ستم از هیأت تسلیم خوبان شرم می‌دارددم تیغ قضا برگشت تا خون بحل گشتم
۴
وبال موی پیری در نگیرد هیچ کافر راشبم این بسکه با صبح قیامت متصل‌گشتم
صفحهٔ ۱ از ۳