خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب‌که عبرت را دلیل این شبستان یافتمهر قدرچشمم به خود وا شد چراغان یافتم
۲
جام می خمیازهٔ جمعیت آفاق بودقلقل مینا شکست رنگ امکان یافتم
۳
سیر این هنگامه‌ام آگاه کرد از ما و منناله‌ای گم کرده بودم در نیستان یافتم
۴
سایهٔ ژولیده‌مویی از سر من کم مبادپشم اگر رفت از کلاهم سنبلستان یافتم
صفحهٔ ۱ از ۷