خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قیامت می‌کند حسرت مپرس از طبع نا شادمکه من صد دشت مجنون دارم و صد کوه فرهادم
۲
زمانی در سواد سایهٔ مژگان تأمل کنمگر از سرمه دریابی شکست رنگ فریادم
۳
حضور نیستی افسون شرکت بر نمی‌دارددو عالم با فراموشی بدل کن تا کنی یادم
۴
گرفتار دو عالم رنگم از بیرحمی نازتامیر الفت خود کن اگر می‌خواهی آزادم
صفحهٔ ۱ از ۳