خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زین باغْ هم‌چو شبنم رنجِ خیال بُردمهر کس طراوتی بُرد من انفعال بُردم
۲
ماه از تمامی این‌جا آرایشِ کَلَف داشتمن نیز رنجِ فطرت بهرِ کمال بُردم
۳
در دِیرِ ناامیدی دل آتشی نیفروختآخر به دوشِ حسرت چون شب زُگال بُردم
۴
دادِ دل از عزیزان کس بیش از این چه خواهد؟در مجلسِ کری چند فریادِ لال بُردم
صفحهٔ ۱ از ۳