خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی سیر خیال نقش پای دلربا کردمگریبان را پر از کیفیت برگ حنا کردم
۲
به ملک بی‌تمیزی داشت عالم ربط مژگانیگشودم چشم و خلقی را ز یکدیگر جدا کردم
۳
گرانی کرد بر طبعم غرور ناز یکتاییخمی بر دوش فطرت بستم و خود را دوتا کردم
۴
نمی از پیکرم جوشاند شرم ساز یکتاییعرق غواصیی می‌خواستم باری شنا کردم
صفحهٔ ۱ از ۲