خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب چشم امتیازی بر خویش باز کردمآیینهٔ تو دیدم چندان که نازکردم
۲
فریاد ناتوانان محو غبار عجز استرنگی به رخ شکستم عرض نیازکردم
۳
سامان صد عبادت تسلیم ناتوانییک جبهه سجده بستم چندین نمازکردم
۴
حیرتسرای امکان از بسکه کم فضا بودبر روی هر دو عالم چشمی فراز کردم
صفحهٔ ۱ از ۳