خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون شمع روزگاری با شعله سازکردمتا در طلسم هستی سیر گداز کردم
۲
قانع به یأس گشتم از مشق کج کلاهییعنی شکست دل را ابروی ناز کردم
۳
صبح جنون نزارم شوقی به هیچ شادمگردی به باد دادم افشای راز کردم
۴
رقص سپند یارب زین بیشتر چه دارددل بر در تپش زد من ناله سازکردم
صفحهٔ ۱ از ۳