خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کف خاکم چسان مقبول جست‌وجوی او گردمفلک در گردش آیم تا به گرد کوی او گردم
۲
دل مأیوس صیقل می‌زنم عمری‌ست حیرانمنگشتم آینه تا قابل زانوی او گردم
۳
جهانی را زدم آتش سراغ دل نشد پیداروم اکنون غبار خاطر گیسوی او گردم
۴
محبت صنعتی دارد که تا محشر درین وادیروم از خویش هر گه بازگردم سوی او گردم
صفحهٔ ۱ از ۲