خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو شمع از انفعال آگهی بیتاب می‌گردمبه صیقل می‌رسد آیینه و من آب می‌گردم
۲
حیا چون موج گوهر شوخی از سازم نمی‌خواهداگر رنگم در گردش زند بیتاب می‌گردم
۳
ندانم درد دل جوشیده‌ام یا نیش فصادمنوا خون است سازی را که من مضراب می‌گردم
۴
به ضبط اشک برق مزرع شوقم مشو ناصحنهال ناله‌ام بی‌گریه کم سیراب می‌گردم
صفحهٔ ۱ از ۳