خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۰۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کف خاکستری می‌جوشم ازخود پاک می‌گردمچو آتش تا برآیم از سیاهی خاک می‌گردم
۲
شرار فطرت من غور این و آن نمی‌خواهدبه گلشن می‌رسم گر محرم خاشاک می‌گردم
۳
درین صحرا به جستجوی حسن بی‌نشان رنگیچو فهم خود برون عالم ادراک می‌گردم
۴
شکار افکن به درد اضطراب من چه پردازدنم اشکی به چشمی حلقهٔ فتراک می‌گردم
صفحهٔ ۱ از ۳