خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز سور و ماتم این انجمنهاکی خبر دارمچراغ خامشم سر در گریبان دگر دارم
۲
چوگردون ششجهت همواری من می‌کند جولانبرون وحشتم گردی‌ست در هر جا گذر دارم
۳
نه برق و شعله میخندم نه ابر و دود می‌بندمچراغ انتظارم حیرتی از چشم تر دارم
۴
سویدای دل‌ست این یا سواد وحشت امکانکه تا واکرده‌ام مژگان غباری در نظر دارم
صفحهٔ ۱ از ۴