خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عبرت انجمن جایی‌ست مأمنی که من دارمغیر من کجا دارد مسکنی که من دارم
۲
در بهار آگاهی ناز خودفروشی نیسترنگ و بو فراموش است گلشنی که من دارم
۳
موج گوهرم عمریست آرمیده می‌تازدرنج پا نمی‌خواهد رفتنی که من دارم
۴
منت کفن ننگ است بر شهید استغناغیرت شرر دارد مردنی که من دارم
صفحهٔ ۱ از ۳