خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز فیض ناتوانی مصرعی در خلق ممتازمچو ماه نو به یک بال آسمان سیر است پروازم
۲
به یاد چشمی از خود می‌روم ای فرصت امدادیکه ازگردش رسد رنگی به آن پیمانهٔ نازم
۳
نوای فرصتم آهنگ عبرت نغمهٔ عمرممپرس از نارسایی تا چه دارد رشتهٔ سازم
۴
به هجرت‌گر نی‌ام دمساز آه و ناله معذورمشکست خاطرم در سرمه خوابیده‌ست آوازم
صفحهٔ ۱ از ۳