خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۱۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به ذوق جستجویت جیب هستی چاک میسازمغباری میدهم بر باد و راهی پاک میسازم
۲
به چندین عبرت از دل قطع الفت میکند آهمفسانها می زنمکاین تیغ را بیباک میسازم
۳
در آن عالم که انداز عروجی میدهم سامانسری میآورم درگردش و افلاک میسازم
۴
نمیدانم چسان کام امید از عافیت گیرمکه من در بیخودیها نیز با ادراک میسازم
صفحهٔ ۱ از ۳