خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۲۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از ضعف بسکه در همه جا دیر می‌رسمتا پای خود چو شمع به شبگیر می‌رسم
۲
وهم علایق از همه سو رهزن دل استپا درگل خیال به صد قیر می‌رسم
۳
برنقش پای شمع تصور حنا مبندمن رنگها شکسته به تصویر می‌رسم
۴
رنگ بنای صبح ز آب وگل فناستبر باد می‌روم که به تعمیر می‌رسم
صفحهٔ ۱ از ۴