خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۲۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه‌سان با دوست درد و داغ چندین ساله بنویسمنیستان صفحه‌ای مسطر زند تا ناله بنویسم
۲
به سطری گر رسم از نسخهٔ بخت سیاه خودخط نسخ سواد هند تا بنگاله بنویسم
۳
ز فرصت آنقدر تنگم که گر مقدور من باشدبرات نه فلک بر شعلهٔ جواله بنویسم
۴
زوال اعتبارات جهان فرصت نمی‌خواهدز خجلت آب‌گردم تا گهر را ژاله بنویسم
صفحهٔ ۱ از ۳