خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۲۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی روی تو گر گریه به اندازه کند چشمبر هر مژه توفان دگر تازه کند چشم
۲
تا کس نشود محرم مخمور نگاهتدست مژه سد ره خمیازه‌کند چشم
۳
باز آی که چون شمع به آن شعلهٔ دیدارداغ‌کهن خویش همان تازه‌کند چشم
۴
این نسخهٔ حیرت که سواد مژه داردبیش از ورقی نیست چه شیرازه کند چشم
صفحهٔ ۱ از ۳