خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۲۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه مضمون نقش می‌بندم نه لفظ از پرده می‌جوشمزبانم گرم حرف کیست کاین مقدار خاموشم
۲
به چندین شعله روشن نیست از من پرتو دوریچراغان خیالم کسوت فانوس می‌پوشم
۳
چه خواهم کرد اگر آیینه گردد برق دیدارشتحیر مژده‌ای دارد که من نشنیده مدهوشم
۴
چو صبحم زین چمن یک گل به کام دل نمی‌خنددندانم اینقدر بهر چه واکردند آغوشم
صفحهٔ ۱ از ۳