خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۲۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز حرف راحت اسباب دنیا پنبه درگوشممباد از بستر مخمل رباید خواب خرگوشم
۲
شنیدن شد دلیل اینقدر بی‌صرفه گوییهازبان هم لال می‌گردید اگر می‌بود کر گوشم
۳
حدیث عشق سر کن گر علاج غفلتم خواهیکه این افسانه آتش دارد و من پنبه درگوشم
۴
نواها داشت ساز عبرت این انجمن امانگردید از کری قابل تمیز خیر و شر گوشم
صفحهٔ ۱ از ۳