خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۲۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در مکتب تأمل فارغ ز صوت و حرفمبویی به غنچه محوم خطی به نقطه حرفم
۲
تا دل نفس شمارست هر جا روم بهارستطاووس عالم رنگ لعبتگر شگرفم
۳
نام توبی تصنع درس کمال من بسیارب مخواه از این بیش مصروف نحو و صرفم
۴
چون صبح تا رمیدم غیر از عدم ندیدمکم‌فرصتی درین بزم با کس نبست طرفم
صفحهٔ ۱ از ۲