خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۲۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به اقبال حضورت صد گلستان عیش در چنگممشو غایب که چون آیینه از رخ می‌پرد رنگم
۲
شدم پیر و نی‌ام محرم نوای نالهٔ دردیمحبت کاش بنوازد طفیل پیکر چنگم
۳
به رنگ سایه از خود غافلم لیک اینقدر دانمکه گر پنهان شوم نورم و گر پیدا همین رنگم
۴
ز خاک آستانت چشم بی‌نم می‌روم امادلی دارم که خواهد آب گردید آخر از ننگم
صفحهٔ ۱ از ۴