خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۲۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چمن طراز شکوه جهان نیرنگممسلّم است چو طاووس سکهٔ رنگم
۲
ز نیستان تعلق به صد هزار گرهنیی نرست که گردد حریف آهنگم
۳
دل ستم‌زده با تنگنای جسم نساختفشار ریخت برون آبگینه از سنگم
۴
بهار دهر ندارد ز خندهٔ اوهامذخیره‌ای که کند میهمانی بنگم
صفحهٔ ۱ از ۳