خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۲۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تحیر سوخت پروازم فسردن کرد پامالمبه زیر آسمان در بیضه خون شد شوخی بالم
۲
نه پروازم پر افشانی، نه رفتارم قدم ساییغباری در شکست رنگ دارم،گردش حالم
۳
تمنایی نمی‌دانم، تو لایی نمی‌فهممجبین ناله‌ای بر آستان درد می‌مالم
۴
شرار بی‌دماغم رنج فرصت برنمی‌داردچه امکانست سازد عمر پامال مه و سالم
صفحهٔ ۱ از ۳