خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۲۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی شبههٔ تحقیق نه شخصم نه مثالمچون صورت عنقا چه خیال است خیالم
۲
جز گرد جنون خیز نفس هیچ ندارداین دشت تخیل که منش وهم غزالم
۳
گفتم چو مه نوکنم اظهار تمامیاز خجلت نقصان سپر انداخت کمالم
۴
از چرخ چرا شکوهٔ اقبال فروشمآنم که مرا هم نظری نیست به حالم
صفحهٔ ۱ از ۳