خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۲۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زان پری چون شیشه تا کی شکوه‌ای خالی کنممی‌رود دامانش از کف گر دلی خالی کنم
۲
جنس حیرت گرم دارد روز بازار جمالکاش من هم یک نگه آیینه دلالی کنم
۳
خاک من دارد سحر در جیب و خاری می‌کشدهمتی کو کاین بنای پست را عالی کنم
۴
دست ز اسباب جهان برداشتم اما چه سوددل اگر بردارم از خود بار حمالی کنم
صفحهٔ ۱ از ۳