خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۲۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بعد ازین در گوشهٔ دل چون نفس جا می‌کنمچشم می‌پوشم جهانی را تماشا می‌کنم
۲
زان دهان بی‌نشان هرگاه می‌آیم به حرفبر لب ذرات امکان مهر عنقا می‌کنم
۳
تا چه پیش آید چو شمعم زین شبستان خیالصیقل آیینه زان نقش کف پا می‌کنم
۴
مدعای دل به لب دادن قیامت داشته‌سترو به ناخن می‌تراشم کاین گره وا می‌کنم
صفحهٔ ۱ از ۳