خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۲۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چیزی از خود هر قدم زیر قدم گم می‌کنمرفته رفته هر چه دارم چون قلم‌گم می‌کنم
۲
بی‌نصیب معنی‌ام کز لفظ می‌جویم مراددل اگر پیدا شود دیر و حرم‌گم می‌کنم
۳
ای هوس دود تعین بر دماغ من مپیچزیر این پرچم چو شمع آخر علم گم می‌کنم
۴
تشنه‌کام حرص می‌میرد قناعت تا ابدیک عرق گر از جبین شرم نم گم می‌کنم
صفحهٔ ۱ از ۳