خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رنگ پر ریختهٔ الفت گلزار توایمجسته‌ایم از قفس خویش و گرفتار توایم
۲
خاک ما جوهر هر ذره‌اش آیینه‌گر استدر عدم نیز همان تشنهٔ دیدار توایم
۳
مرکز دیده و دل غیر تمنای تو نیستاز نگه تا به نفس یک خط پرگار توایم
۴
اشک و آه است سواد خط پیشانی شمعهمه وا سوختهٔ سبحه و زنار توایم
صفحهٔ ۱ از ۳