خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون سبحه یک دو روز که با هم نشسته‌ایماز یکدگر گسسته فراهم نشسته‌ایم
۲
باز است چشم ما به رخ انجمن چو شمعاما در انتظار فنا هم نشسته‌ایم
۳
هر چند طور عجز به غیر از صواب نیستزحمت‌کشی خیال خطا هم نشسته‌ایم
۴
دود سپند مجلس تصویر حیرت استهر چند گل کنیم صدا هم نشسته‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۳