خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سطری اگر ز وضع جهان وانوشتهایمگرداندهایم رنگ و چلیپا نوشتهایم
۲
در مکتب طلب چقدر مشق لغزش استکاین جادهها به صفحهٔ صحرا نوشتهایم
۳
هر جا خطی ز نسخهٔ امکان دمیده استعبرت غبار دیدهٔ بینا نوشتهایم
۴
از زخم حسرتیکه لب جام میکشدخون بر بیاض گردن مینا نوشتهایم
صفحهٔ ۱ از ۳