خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون غنچه در خیال تو هرگاه رفته‌ایممحمل به دوش بیخودی آه رفته‌ایم
۲
پاس قدم به دشت جنون حق سعی ماستعمری به دوش آبله‌ها راه رفته‌ایم
۳
راه سفر اگر همه ابروست تا جبیناز ضعف چون هلال به یک ماه رفته‌ایم
۴
از ساز منزل و سفر عاجزان مپرسچون داغ آرمیده و چون آه رفته‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۳