خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر در هوای او قدمی پیش رفته‌ایممانند شبنم از گره خویش رفته‌ایم
۲
قید جهات مانع پرواز رنگ نیستاز حیرت اینقدر قفس اندیش رفته‌ایم
۳
آنجاکه نقش جبههٔ تسلیم جاده استآسوده‌ایم اگر همه در نیش رفته‌ایم
۴
تا لب‌گشوده‌ایم به دریوزهٔ امیدچون آبرو ز کیسهٔ درویش رفته‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۳