خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیدهٔ انتظار را دام امید کرده‌ایمای قدمت به چشم ما خانه سفید کرده‌ایم
۲
دل به خیالت انجمن دیده به حیرتت چمنسیر تأملی که دل تا مژه عید کرده‌ایم
۳
همچو صدف قناعتست بوتهٔ امتحان فقرمغز شد استخوان ما بسکه قدید کرده‌ایم
۴
فیض جنون نارسا فکر برهنگی کراستخرقهٔ دوش عافیت سایهٔ بید کرده‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۳