خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نشنیده حرف چند که ما گوش کرده‌ایمتا لب گشوده‌ایم فراموش کرده‌ایم
۲
درد دلیم، شور دو عالم غبار ماستاما زیارت لب خاموش کرده‌ایم
۳
تسلیم ما قلمرو جولان ناز کیستسیر نُه آسمان به خم دوش کرده‌ایم
۴
آفات دهر چاره‌گرش یک تغافلستتوفان به بستن مژه خس پوش کرده‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۳