خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمری‌ست در نظرها اشک عرق نقابیماز شرم خودنمایی خون دلیم و آبیم
۲
جوشیده‌ایم از دل با صد خیال باطلدود همین سپندیم اشک همین کبابیم
۳
خلقی ز ما نمودار ما پیش خود شب تارخفاش نور خویشیم هر چند آفتابیم
۴
مستان این خرابات هنگامهٔ جنوننداز ظرف ما مپرسید دریاکش سرابیم
صفحهٔ ۱ از ۳