خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یاد آن فرصت که عیش رایگانی داشتیمسجده‌ای چون آسمان بر آستانی داشتیم
۲
یاد آن سامانِ جمعیت که در صحرای شوقبسکه می‌رفتیم از خود کاروانی داشتیم
۳
یاد آن سرگشتگی کز نسبتش چون گردباددر زمین خاکساری آسمانی داشتیم
۴
یاد آن غفلت که از گرد متاع زندگیعمر دامن چیده بود و ما دکانی داشتیم
صفحهٔ ۱ از ۴