خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عزت کلاه بی سر و سامانی خودیمصد شعله نازپرور عریانی خودیم
۲
آیینه نقشبند گل امتیاز نیستمحو خیال خانهٔ حیرانی خودیم
۳
گوهر خمار بستر و بالین نمی‌کشدسر درکنار زانوی غلتانی خودیم
۴
پر می‌زنیم و هیچ به جایی نمی‌رسیموامانده‌های وحشت مژگانی خودیم
صفحهٔ ۱ از ۳