خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فریاد کز توهم نامحرم حضوریمخفاش بی‌نصیبیم ظلمت‌شناس نوریم
۲
زان دم که دامن کل رفته‌ست از کف مادر احتیاج هر جزو مجنونتر از ضروریم
۳
پیوند هیچ دارد از آگهی گسستنناآشنای خویشیم بیگانهٔ شعوریم
۴
ما را نمی‌توان یافت بیرون از این دو عبرتیا ناقص‌الکمالیم یا کامل‌القصوریم
صفحهٔ ۱ از ۳