خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به‌کنج نیستی عمریست جای خویش می‌جویمسراغ خود ز نقش بوریای خویش می‌جویم
۲
هدایت آرزویم می‌کشم دستی به هر گنجیدرین ویرانه چون اعمی عصای خویش می‌جویم
۳
جنون می‌آورد زین کاروان دنباله فهمیدنجز آتش نیست گردی کز قفای خویش می‌جویم
۴
ز بس حسرت‌کمین جنس مطلبهای نایابمز هرکس هر چه‌گم شد من برای خویش می‌جویم
صفحهٔ ۱ از ۳