خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اسمیم بی‌مسمی دیگر چه وانماییمدر چشمه‌سار تحقیق، آبی که نیست، ماییم
۲
هرچند در نظرها داریم ناز گوهریک سر چو سلک شبنم دررشتهٔ هواییم
۳
بر موج و قطره جز نام فرقی نمی‌توان بستای غافلان دویی چیست ما هم همین شماییم
۴
فطرت ز شرم اظهار پیشانی‌ام به نم دادما غرق صد خیالات زان یک عرق حیاییم
صفحهٔ ۱ از ۴