خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل حیرت آفرین است هر سو نظرگشاییمدر خانه هیچکس نیست آیینه است و ماییم
۲
زین بیشتر چه باشد هنگامهٔ توهمچون‌گرد صبح عمریست هیچیم و خود نماییم
۳
ما را چو شمع ازین بزم بیخود گذشتنی هستگردن چه برفرازیم سر نیستیم پاییم
۴
تا چند دانهٔ ما نازد به سخت جانیدر یک دو دور دیگر بیرون آسیاییم
صفحهٔ ۱ از ۴