خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۳۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمری‌ست به‌صحرای طلب عجز دراییمچون اشک روانیم و همان آبله پاییم
۲
از حیرت قانون نفس هیچ مپرسیددر رشتهٔ سازی که نداریم صداییم
۳
تحقیق در آیینهٔ ما شبهه فروش‌ستاز بسکه سرابیم چنین دور نماییم
۴
چون نخل علاج هوس ما نتوان کردچندانکه رود پای به گل سر به هواییم
صفحهٔ ۱ از ۳