خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۴۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کار آسانی مدان تاج کمر برداشتنهمچو خورشید آتشی باید به سر برداشتن
۲
غفلت ذاتی به جهد ازدل نگردد مرتفعتیرگی نتوان به صیقل از سپر برداشتن
۳
سعی بیمغزان به عزم خفت ما باطل استنیست ممکن پنبه را آب ازگهر برداشتن
۴
برندارد دوش آزادی خم باری دگریک نگه‌کم نیست‌گر خواهد شرر برداشتن
صفحهٔ ۱ از ۳