خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۴۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو موج‌گوهر ازین بحر بی‌تعب نگذشتنز طبع ما نگذشت از سر ادب نگذشتن
۲
اسیر سلسلهٔ اختراع و هم چه داردبه ملک بی‌سببی از غم سبب نگذشتن
۳
جنون معاشی حرص، آنگه انفعال تردد؟قدم شمار عرق مردن و ز تب نگذشتن
۴
به هیچ مرحله همت پی بهانه نگیرددلیل آبله پایی‌ست از طلب نگذشتن
صفحهٔ ۱ از ۳