خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۴۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ندارد موج جز طومار رمز بحر وا کردنتوان سیر دو عالم در شکست رنگ ما کردن
۲
امل می‌خواهد از طبع جنون کیشت پشیمانیبه راه آورده تیری را که می‌باید خطا کردن
۳
دویی در کیش از خود رفتگان کفر است ای زاهدمن و محو صنم گشتن تو و یاد خدا کردن
۴
شرار بی‌دماغم آنقدر کم فرصتی دارمکه نتوانم نگاهی را به غیرت آشنا کردن
صفحهٔ ۱ از ۳