خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۴۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل روشن چه لازم تیره از عرض هنر کردنز جوهر خانهٔ آیینه را زیر و زبر کردن
۲
به غیر از معنی خواری ندارد نقد تحصیلیکتاب حرص را شیرازه از مد نظر کردن
۳
اگر چون آفتاب آیینهٔ همت جلا گرددتوانی خاک را از یک نگاه گرم زر کردن
۴
ز قید خود برای غنچه یکساعت گلستان شونفس را تا به کی شیرازهٔ لخت جگر کردن
صفحهٔ ۱ از ۳