خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۴۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی سیر عبرتی نیست ترک حیا نکردنچیزی به پیش دارد سر بر هوا نکردن
۲
هنگامهٔ رعونت مندیش خاصهٔ شمعدر هر سرآتشی هست تا نقش پا نکردن
۳
آیینهٔ حضوریم اما چه می‌توان‌کردشرمت به دیدهٔ ما زد قفل وا نکردن
۴
در بارگاه اکرام مصنوع بی‌یقینی استبا یک جهان اجابت غیر از دعا نکردن
صفحهٔ ۱ از ۴