خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۴۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
موج خونم هر قدر توفان نما خواهد شدنحق شمشیر تو رنگین‌تر ادا خواهد شدن
۲
عمرها شد در تمنای خرامت مرده‌امخاک من آیینهٔ آب بقا خواهد شدن
۳
از تغافل چند بندی پرده بر روی بهارچشم وا کن غنچهٔ بادام وا خواهد شدن
۴
در دمِ مردن مرا بر زندگی افسوس نیستحیف دامانت که از دستم رها خواهد شدن
صفحهٔ ۱ از ۴