خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۴۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل را به باد دادیم آه از نظر گشودناین خانه بال و پر داشت در رهنِ در گشودن
۲
آیینهٔ فضولی زنگارش از صفا بهتا چند چشم حق‌بین بر خیر و شر گشودن
۳
زین خلق بی‌مروت انصاف جستن ماطومار شکوه در مرگ بر نیشتر گشودن
۴
صبح دعاست فرصت ای غافل از اجابتدارد گشود مژگان دست اثر گشودن
صفحهٔ ۱ از ۳